หอยมือเสือ คาร์บอน ไมโครพลาสติก และการฟื้นตัวของปะการัง: Jordan Flagel ในรายการ Marine Conservation Happy Hour

บทความนี้แปลด้วยเครื่องจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ

Jordan Flagel รองประธานและหัวหน้านักวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมของ IMARCS ร่วมรายการ Marine Conservation Happy Hour กับ Dr Scarlett Smash และ Dr Craken MacCraic เพื่อพูดถึงหอยมือเสือ ว่ามันแตกต่างจากหอยสองฝาชนิดอื่นอย่างไร และทำไม IMARCS จึงคิดว่าหอยมือเสืออาจมีความสำคัญต่อคาร์บอน ไมโครพลาสติก และปะการังที่ฟอกขาว

ทีมเล็กที่ขับเคลื่อนด้วยความร่วมมือ

Jordan อธิบายว่า IMARCS เป็นทีมที่กระจายตัวอยู่ราวแปดคนในสเปน ญี่ปุ่น แคนาดา และไมโครนีเซีย ดำเนินงานในฐานะองค์กรไม่แสวงหากำไรที่ตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกา นักวิจัยประจำอยู่ที่มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา ส่วนตู้เลี้ยงอยู่ที่สถานที่ของ IMARCS เองในจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น "ทีมเล็กๆ ทำได้แค่ระดับหนึ่งเท่านั้น" เขากล่าว และนั่นคือเหตุผลที่งานส่วนใหญ่ดำเนินไปผ่านความร่วมมือ

อะไรทำให้หอยมือเสือตัวใหญ่ขนาดนั้น

หอยมือเสือกินอาหารด้วยการกรองเหมือนหอยทั่วไป ความแตกต่างอยู่ที่สาหร่ายซูแซนเทลลี (zooxanthellae) ที่อาศัยอยู่ในแมนเทิล ซึ่งเป็นสาหร่ายชนิดเดียวกับที่พบในปะการัง การสังเคราะห์ด้วยแสงให้พลังงานเพิ่มเติมแก่หอย และนั่นทำให้ชนิดที่ใหญ่ที่สุดอย่าง Tridacna gigas มีน้ำหนักได้มากกว่า 250 กิโลกรัม สาหร่ายเหล่านี้ยังเป็นที่มาของสีสันด้วย Jordan ระบุว่าภาพถ่ายและวิดีโอบนเว็บไซต์ของ IMARCS ไม่ได้ผ่านการตกแต่ง

เขาไล่เรียงชนิดพันธุ์ต่างๆ ได้แก่ gigas, maxima, noae, หอยมือเสือเกล็ด และหอยในกลุ่ม Hippopus ซึ่ง Hippopus เป็นหนึ่งในชนิดที่ IMARCS ให้ความสำคัญในงานวิจัยเรื่องปะการังฟอกขาว

คำถามเรื่องคาร์บอน

Dr Craken ถามคำถามที่ชัดเจนที่สุด: ถ้าหอยสร้างเปลือกแคลเซียมคาร์บอเนตที่หนักขนาดนี้ ทำไมมันถึงไม่ใช่แหล่งดูดซับคาร์บอน คำตอบของ Jordan คือ ในน้ำทะเลปกติ หอยมือเสือไม่จำเป็นต้องลดคาร์บอนสุทธิเสมอไป เพราะการสร้างเปลือกจะปล่อยคาร์บอนออกสู่น้ำ งานวิจัยที่ตีพิมพ์แล้วก็ยังไม่ได้ข้อสรุปไปทางใดทางหนึ่ง

นี่คือจุดที่แนวทางของ IMARCS เข้ามา นักวิทยาศาสตร์ของ IMARCS กำลังทดสอบว่าการเพิ่มค่า pH ในตู้เลี้ยงจะช่วยเก็บคาร์บอนได้มากขึ้นในรูปของคาร์บอเนตไอออนที่หอยนำกลับมาใช้ได้หรือไม่ งานนี้กำลังดำเนินอยู่ที่สถานที่ในชิงะ

ไมโครพลาสติก

หอยมือเสือช่วยลดความขุ่นของน้ำ และงานวิจัยที่ตีพิมพ์แล้วแสดงว่ามันกรองไมโครพลาสติกได้ Jordan ย้ำชัดว่า IMARCS ยังไม่ได้เริ่มการทดลองเรื่องไมโครพลาสติกของตัวเอง เขามองว่านี่เป็นหนึ่งในด้านที่มีศักยภาพมากที่สุด โดยเฉพาะเมื่อควบคู่กับการปล่อยหอยจากโรงเพาะฟักในพื้นที่ที่หอยมือเสือสูญพันธุ์ไปในท้องถิ่น

แนวคิดเรื่องการฟื้นฟูปะการังเริ่มต้นอย่างไร

งานเรื่องการฟอกขาวเริ่มจากการสังเกตที่โรงเพาะฟักหอยมือเสือคอสไรในไมโครนีเซีย ผู้อำนวยการโรงเพาะฟักเห็นปะการังที่ฟอกขาวฟื้นตัว หลังจากใส่แมนเทิลหอยมือเสือที่บดแล้วลงไป "สมมติฐานของเราคือ ปะการังที่ฟอกขาวรับสาหร่ายซูแซนเทลลีเข้าไป" Jordan กล่าว สารพันธุกรรมจะถูกเก็บรักษาไว้บนการ์ดและส่งไปยังมหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา ซึ่ง Dr Vanessa Arranz และ Dr Juan Moles เป็นผู้นำการวิเคราะห์จีโนม ที่สเปนไม่มีหอยที่ยังมีชีวิตอยู่

หอยในญี่ปุ่นมาจากโรงเพาะฟักทางตอนใต้ของญี่ปุ่นและจากคอสไร ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของ Tridacna gigas ของ IMARCS โดยทั่วไปหอยมือเสือยังทนต่อน้ำอุ่นได้ดีกว่าปะการังหลายชนิด ความทนทานนี้เองคือเหตุผลที่ IMARCS ตั้งคำถามว่าสาหร่ายซูแซนเทลลีจากหอยมือเสือจะช่วยให้ปะการังที่อ่อนไหวที่สุดฟื้นตัวได้หรือไม่ ดูโครงการทั้งหมดได้ที่หน้างานวิจัยปัจจุบัน

ความเชื่อผิดๆ

หอยมือเสือหนีบนักดำน้ำไว้ได้จริงหรือ "หอยมือเสือไม่มีทางกินคนได้" Jordan กล่าว เปลือกจะค่อยๆ ปิดลงแทนที่จะงับทันที และแขนหรือขาที่ติดอยู่ก็ดึงออกได้ ส่วนเรื่องไข่มุก เขาเชื่อว่าตำนานไข่มุกยักษ์มีที่มาจากหอยมือเสือ

ก้าวต่อไป

"งานทั้งหมดที่เราทำตั้งใจให้เป็นการพิสูจน์แนวคิด ที่องค์กรอื่นซึ่งใหญ่กว่าสามารถรับไปใช้ และนำไปปฏิบัติจริงได้" Jordan กล่าว ความหวังส่วนตัวของเขาคือการได้เห็นงานนี้ถูกนำไปใช้ในวงกว้าง ในพื้นที่อย่างออสเตรเลียและอินโดนีเซีย

ฟังและติดตาม

ฟังตอนเต็มได้ที่เว็บไซต์ Marine Conservation Happy Hour และ Spotify Jordan กลับมาอีกครั้งในตอนที่สองเรื่องป่าชายเลน: ทำไมป่าชายเลนจึงกักเก็บคาร์บอนได้มากขนาดนี้

อยากสนับสนุนหอยมือเสือโดยตรงหรือไม่ อุปการะหอยมือเสือ